Descargar la aplicaciónMás opciones
PisaczekBuscador
文AES
Hierbas y plantas

Pasożyty w jelitach? Świeży korzeń dziewięćsiła ma paraliżować tasiemce!

Fuentes: 5 · Artículo: 7 570 caracteres ↓

¿Qué escriben los especialistas en terapias naturales?

Henryk Różański

Świeży korzeń opisano jako działający przeciw pasożytom, a jego żywica z olejkiem ma paraliżować obleńce i tasiemce oraz zabijać pierwotniaki.

„Żywica z olejkiem paraliżują obleńce, tasiemce i zabijają pierwotniaki. Jest to również dobry środek fungistatyczny, antyzakażeniowy, przeciwwirusowy, rozkurczowy, przeciwdepresyjny i przeciwwrzodowy. Przyspiesza gojenie wrzodów żołądka i owrzodzeń jelitowych.”
Henryk Różański

Korzeń wymieniono przy zapaleniu dziąseł i gardła, bólach, reumatyzmie, dolegliwościach żołądka i jelit, wrzodach, trudno gojących się ranach, chorobach skóry, nowotworach i pasożytach.

„Wskazania do stosowania surowca są liczne: stany zapalne dziąseł, bóle, zapalenie gardła, reumatyzm, skąpomocz, kamica moczowa, zapalenie żołądka i jelit, choroba wrzodowa, owrzodzenia skórne, trudno gojące się rany, choroby reumatyczne, dermatozy, nowotwory, parazytozy.”
Henryk Różański

Przypisano mu działanie przeciwbakteryjne, żółciopędne, moczopędne, napotne i wspierające trawienie, apetyt oraz gojenie ran.

„Działanie: przeciwbakteryjne, żółciopędne, moczopędne, napotne, pobudzające gojenie ran, wzmagające trawienie, apetyt i przemianę materii. Carlinoxide zawarty w surowcu hamuje rozwój gronkowców i wielu innych opornych na antybiotyki bakterii. Jest to fitoncyd.”
Henryk Różański

Opisywano jego stosowanie przy obrzękach, chorobach pasożytniczych, nerek i żołądka.

„A. Oertel i E. Bauer (1942 r.) zalecili korzeń dziewięćsiłu w leczeniu obrzęków, chorób pasożytniczych, chorób nerek i żołądka, w postaci wyciągu na winie lub spirytusie. Dawki i preparaty korzenia kąsiny są różne, zależnie od autora. 15-30 g korzenia rozdrobnionego zalać 1/2 l wody, zagotować, odstawić do naciągnięcia.”
Henryk Różański

Wymieniono stosowanie przy dolegliwościach układu moczowego, nerek i żołądka, zaflegmieniu płuc, obrzękach oraz pasożytach przewodu pokarmowego; zewnętrznie przy problemach skórnych.

„Äußerlich zu Waschungen gegen Flechten, Grind, Schorf und Hautleiden".” Przy stanach zapalnych (nieżytach) układu moczowego i zaburzeniach oddawania moczu, zaburzeniach czynności nerek i żołądka, zaflegmieniu płuc; przy obrzękach i pasożytach przewodu pokarmowego. Zewnętrznie, do przemywania skóry, w leczeniu liszajów, parchów, świerzbu i innych schorzeń skórnych.”
Henryk Różański

Dawniej stosowano go przy zaburzeniach trawiennych, schorzeniach układu moczowego i do wspierania gojenia ran.

„…"Früher wurde sie bei Verdauungsbeschwerden, als harn- und schweisstreibendes Mittel sowie äusserlich zur Förderung der Wundheilung eingesetzt…” Dawniej był używany przy zaburzeniach trawiennych, schorzeniach układu moczowego, jako środek napotny, a zewnętrznie do pobudzania gojenia ran.”

¿Qué dicen los estudios científicos de PubMed · Europe PMC?

Seleccionamos 3 estudios con los mejores resultados positivos. Es una selección, no una revisión completa de toda la investigación.

Número total de estudios sobre este tema en PubMed: 2.

Objetivo del estudio: Carlinae radix jest lekiem ziołowym powszechnie stosowanym przez mieszkańców południowo-wschodniej Serbii w leczeniu chorób układu oddechowego i moczowo-płciowego, a zewnętrznie — różnych schorzeń skóry. Wydaje się, że nadal brakuje szczegółowych badań korelujących skład chemiczny tego leku z jego zastosowaniami etnofarmakologicznymi. Skład chemiczny, aktywność przeciwdrobnoustrojowa i mechanizm działania C.

Resultados: Zarówno olejek eteryczny, jak i odwary wykazywały bardzo wysoką aktywność przeciwdrobnoustrojową wobec wszystkich badanych szczepów, przy czym S. aureus był najbardziej wrażliwy [np. dla próbki olejku wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) i minimalnego stężenia bakteriobójczego (MBC) wynosiły odpowiednio 0.02, 0.04 µL/mL]. Krzywe wzrostu S. aureus wykazały znaczne zmniejszenie mętności (dla stężenia MIC wyniosło ono ok. 70%), wskazujące na zależną od stężenia lizę komórek, potwierdzoną za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej. Skład chemiczny oraz cechy anatomiczne i morfologiczne próbki wskazywały na Carlina acanthifolia L. (Asteraceae), a nie Carlina acaulis L. (Asteraceae). Wyniki wykazały znaczące działanie przeciwdrobnoustrojowe olejku eterycznego i odwarów oraz potwierdzają stosowanie tej rośliny w etnomedycynie do leczenia różnych zakażeń u ludzi, zwłaszcza wywoływanych przez S. aureus.

Dinero para el estudiono consta
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioestudio de laboratorio (en células)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Korzeń Carlina acaulis L. jest szeroko stosowany w medycynie tradycyjnej ze względu na swoje właściwości przeciwdrobnoustrojowe.

Resultados: Dalsze analizy wykazały obecność bioaktywnych kwasów chlorogenowych w ekstrakcie frakcjonowanym, zwłaszcza we frakcji octanu etylu (C). Ustalenia te potwierdzają tradycyjne stosowanie korzenia C. acaulis i torują drogę do opracowania nowych preparatów do leczenia zakażeń bakteryjnych. Oceniono to również w eksperymencie potwierdzającym słuszność koncepcji, w którym frakcję C zastosowano w składzie maści; maść zachowała wysoką aktywność przeciwdrobnoustrojową wobec MRSA i wykazywała niską toksyczność wobec hodowanych fibroblastów.

Dinero para el estudiono consta
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no, según los autores
¿Ayudó un fabricante en el estudio?NO
Tipo de estudioestudio de laboratorio (en células)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Istnieje kilka doniesień wskazujących, że korzenie Carlina acaulis L. były powszechnie stosowane jako środek leczniczy w chorobach skóry i jako środek przeciwpasożytniczy od starożytności do XIX wieku; obecnie jednak straciły na znaczeniu.

Resultados: Tlenek karliny wykazywał wysoką toksyczność in vivo, przy LC50 = 10.13 µg/mL po 96 h ekspozycji w teście ZFET. W niniejszej pracy wykazujemy, że tlenek karliny wywiera toksyczne działanie na komórki w hodowli i żywe organizmy. Dane wskazują, że ekstrakty na bazie C. acaulis rozważane do zastosowania terapeutycznego powinny być całkowicie pozbawione tlenku karliny.

Dinero para el estudiouniversidad o fundación · Botanical Garden UMCS in Lublin
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no, según los autores
¿Ayudó un fabricante en el estudio?NO
Tipo de estudioestudio de laboratorio (en células)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Fuentes (5)

Pisaczek no juzga quién tiene razón. Muestra lo que se ha escrito y dónde leerlo. Cada frase de arriba tiene su fuente.