Descargar la aplicaciónMás opciones
PisaczekBuscador
文AES
Enfermedades

Otyłość, cukier i ciśnienie w górę? To może być zespół metaboliczny!

Fuentes: 10 · Artículo: 12 341 caracteres ↓

¿Qué escriben los especialistas en terapias naturales?

Bracia Rodzeń

Do głównych cech zespołu metabolicznego należą otyłość, wysoki poziom insuliny lub glukozy, nadciśnienie i nieprawidłowy profil lipidowy.

„Diety niskowęglowodanowe poprawiają wszystkie główne cechy zespołu metabolicznego: otyłość, wysoki poziom insuliny/glukozy we krwi, wysokie ciśnienie krwi oraz profil lipidowy, który wskazuje na dyslipidemię metaboliczną, charakteryzującą się niskim HDL i wysokim TG.”
Bracia Rodzeń

Metaboliczne czynniki ryzyka wiążą się z cukrzycą typu 2, chorobami serca, udarem, demencją i rakiem.

„Metaboliczne czynniki ryzyka są silnie powiązane z chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca typu 2, choroby serca, udar, demencja, a nawet rak. Ponieważ diety niskowęglowodanowe mogą poprawić czynniki ryzyka związane z tymi chorobami - są ważnym narzędziem w zapobieganiu ich rozwojowi.”
M. Williamson i N. Moustaid-Moussa i L. Gollahon

Zaburzenia metaboliczne często występują razem i mają wspólne objawy oraz czynniki ryzyka, takie jak zła dieta.

„Lista ta obejmuje szeroki zakres zaburzeń, które powiązano ze sobą, ponieważ często występują łącznie i mają wspólne czynniki ryzyka, takie jak niewłaściwa dieta. Choroby te mają również wiele wspólnych objawów, takich jak zaburzenia równowagi glukozy i hormonów, nadmierne wydalanie wapnia oraz stres oksydacyjny.”This list encompasses a wide range of disorders that have been linked to each other because they often manifest in combination and share risk factors like poor diet. These diseases also share many symptoms like glucose and hormone imbalance, excess calcium excretion, and oxidative stress.
M. Williamson i N. Moustaid-Moussa i L. Gollahon

Stan zapalny, stres oksydacyjny, nadmierne wydalanie wapnia i kwasica metaboliczna mogą poprzedzać insulinooporność, cukrzycę, otyłość i nadciśnienie.

„Stres oksydacyjny, nadmierne wydalanie wapnia, stan zapalny i kwasica metaboliczna to częste cechy w rozwoju większości chorób metabolicznych. Te pierwotne objawy „zespołu metabolicznego” mogą prowadzić do insulinooporności, cukrzycy, otyłości i nadciśnienia.”Oxidative stress, excess calcium excretion, inflammation, and metabolic acidosis are common features in the origins of most metabolic disease. These primary manifestations of “metabolic syndrome” can lead to insulin resistance, diabetes, obesity, and hypertension.

¿Qué dicen los estudios científicos de PubMed · Europe PMC?

Seleccionamos 5 estudios con los mejores resultados positivos. Es una selección, no una revisión completa de toda la investigación.

Número total de estudios sobre este tema en PubMed: 55 364.

Objetivo del estudio: Podjęliśmy się przeprowadzenia systematycznego przeglądu i metaanalizy ryzyka sercowo-naczyniowego związanego z zespołem metabolicznym zdefiniowanym według definicji National Cholesterol Education Program (NCEP) z 2001 roku oraz zrewidowanej definicji National Cholesterol Education Program (rNCEP) z 2004 roku. W licznych badaniach analizowano ryzyko sercowo-naczyniowe związane z definicjami zespołu metabolicznego NCEP i rNCEP.

Resultados: Zidentyfikowaliśmy 87 badań obejmujących 951,083 pacjentów (NCEP: 63 badania, 497,651 pacjentów; rNCEP: 33 badania, 453,432 pacjentów). Różnice w ryzyku sercowo-naczyniowym związanym z definicjami NCEP i rNCEP były niewielkie. Po połączeniu obu definicji zespół metaboliczny wiązał się ze zwiększonym ryzykiem chorób układu krążenia (CVD) (ryzyko względne [RR]: 2.35; 95-procentowy przedział ufności [CI]: od 2.02 do 2.73), śmiertelności z powodu CVD (RR: 2.40; 95% CI: od 1.87 do 3.08), śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (RR: 1.58; 95% CI: od 1.39 do 1.78), zawału mięśnia sercowego (RR: 1.99; 95% CI: od 1.61 do 2.46) oraz udaru mózgu (RR: 2.27; 95% CI: od 1.80 do 2.85). U pacjentów z zespołem metabolicznym, ale bez cukrzycy, utrzymywało się wysokie ryzyko sercowo-naczyniowe. Zespół metaboliczny wiąże się z 2-krotnym wzrostem ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz 1.5-krotnym wzrostem śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny.

Dinero para el estudioEstado, instituciones públicas · CIHR Team Grant in Cardiovascular Outcomes Research, Canadian Institutes of Health Research
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioanálisis conjunto de muchos estudios (metaanálisis)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Ćwiczenia fizyczne przynoszą korzyści osobom z zespołem metabolicznym (MetS). Niedostatecznie zbadana grupa, stanowiąca większość populacji z MetS, obejmuje osoby, u których nie rozwinęła się cukrzyca. W tym przeglądzie oceniono wpływ ćwiczeń aerobowych, oporowych i łączonych (aerobowych + oporowych) na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego u osób z MetS bez cukrzycy.

Resultados: Uwzględniono jedenaście badań obejmujących 16 interwencji (12 aerobowych, 4 oporowe). Ćwiczenia aerobowe istotnie poprawiły obwód talii o -3.4 cm (p < 0.01), glikemię na czczo o -0.15 mmol/L (p = 0.03), stężenie cholesterolu o wysokiej gęstości o 0.05 mmol/L (p = 0.02), stężenie triglicerydów o -0.29 mmol/L (p < 0.01), rozkurczowe ciśnienie krwi o -1.6 mmHg (p = 0.01) oraz wydolność krążeniowo-oddechową o 4.2 ml/kg/min (p < 0.01), a także przyniosły poprawę w innych wynikach. Nie stwierdzono istotnych efektów po ćwiczeniach oporowych, prawdopodobnie z powodu ograniczonych danych. Analizy podgrup sugerowały, że ćwiczenia aerobowe o intensywności zwiększonej do wysokiej, wykonywane 3 dni w tygodniu przez ≥12 tygodni, przynosiły większą i bardziej rozległą poprawę. Ćwiczenia aerobowe zgodne z aktualnymi wytycznymi przynoszą osobom z MetS bez cukrzycy szerokie korzyści. Potrzeba więcej badań nad programami ćwiczeń oporowych/łączonych w MetS, aby poprawić jakość dowodów.

Dinero para el estudiono consta · Research Training Program (RTP)
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioanálisis conjunto de muchos estudios (metaanálisis)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: W tym badaniu analizuje się wpływ ćwiczeń aerobowych, oporowych i łączonych na parametry zespołu metabolicznego oraz czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, aby określić najskuteczniejszy sposób poprawy parametrów zespołu metabolicznego i zapobiegania chorobom układu krążenia.

Resultados: Ćwiczenia oporowe były najskuteczniejsze w poprawie zawartości tkanki tłuszczowej, poziomu LDL-C i skurczowego ciśnienia krwi (SBP). Ćwiczenia aerobowe były optymalnym sposobem poprawy BMI i poziomu HDL-C. Ta metaanaliza sieciowa wskazuje, że ćwiczenia łączone są najskuteczniejszym wyborem w poprawie parametrów zespołu metabolicznego i ryzyka sercowo-naczyniowego, natomiast ćwiczenia aerobowe przynoszą najmniejsze efekty. Dalsze badania powinny potwierdzić rolę ćwiczeń oporowych w zespole metabolicznym i rehabilitacji kardiologicznej.

Dinero para el estudiono consta
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioanálisis conjunto de muchos estudios (metaanálisis)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Wysokie stężenia triglicerydów (Tg) w surowicy i niskie stężenia cholesterolu o wysokiej gęstości (HDL-C) są charakterystyczne dla zespołu metabolicznego (MetS). Oceniliśmy wskaźnik Tg do HDL-C jako sposób identyfikacji MetS i insulinooporności.

Resultados: Wskaźnik Tg/HDL-C powyżej optymalnego progu istotnie zwiększał iloraz szans wystąpienia MetS w trzech kohortach (OR 6.00, 4.04 i 3.50, najmniejszy w zdrowej populacji), pozwalał identyfikować insulinooporność określoną za pomocą homeostatycznego modelu insulinooporności (HOMA-IR) (p < 0.0001) i był silnie związany z nasileniem miażdżycy (p = 0.0001). Wskaźnik Tg/HDL-C pozwala identyfikować osoby z MetS, insulinoopornością i zaawansowaną miażdżycą. Należy go szerzej stosować do identyfikowania pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Ma to znaczenie kliniczne, ponieważ insulinooporność można leczyć.

Dinero para el estudioEstado, instituciones públicas · NINDS NIH HHS, CIHR, Kermanshah University of Medical Sciences
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioanálisis conjunto de muchos estudios (metaanálisis)
Participantes13 908

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Potwierdzono istotny związek między polimorfizmem rs10811661 w genie CDKN2 a zwiększoną podatnością na cukrzycę typu 2. Celem niniejszego badania było zbadanie związku polimorfizmu rs10811661 z zespołem metabolicznym (MS) u osób z otyłością i nieprawidłową glikemią na czczo (IFG).

Resultados: Genotyp TT CDKN2A/B rs10811661 wiąże się z większą częstością MS i niekorzystnymi cechami metabolicznymi u osób z otyłością i nieprawidłową glikemią na czczo (IFG).

Dinero para el estudiono consta
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioobservación de personas
Participantes110

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

¿Qué escriben los médicos de medicina ortomolecular?

Orthomolecular Medicine News Service
„Spekuluję również, że cukrzyca typu II jest w większym stopniu zagadnieniem związanym z insulinoopornością niż z podażą insuliny. Uważam, że regulację insulinooporności można osiągnąć poprzez przyjmowanie benfotiaminy. Benfotiamina [C19H23N4O6PS] to zasadniczo rozpuszczalna w tłuszczach postać rozpuszczalnej w wodzie witaminy z grupy B, tiaminy [witaminy B1, C12H17N4OS+]. Organizm przekształca benfotiaminę w tiaminę. Ponieważ jednak benfotiamina jest lepiej wchłaniana, podnosi poziom tiaminy skuteczniej niż sama tiamina. W przypadku cukrzycy typu II regulacja insulinooporności jest lepsza niż stosowanie zastrzyków z insuliny, ponieważ insulina powoduje hiperinsulinemię, która nie jest korzystna dla ludzi.”I am also speculating that type II diabetes is more realistically a subject of insulin resistance as much as it is of insulin input. I think regulating insulin resistance can be accomplished by intake of benfotiamine. Benfotiamine [C19H23N4O6PS] is basically a fat-soluble version of the water-soluble B-vitamin thiamine [vitamin B1, C12H17N4OS+]. Your body changes benfotiamine into thiamine. But because benfotiamine is better absorbed, it raises thiamine levels better than thiamine alone. Regulating insulin resistance is better than using insulin injections for type II because insulin produces hyperinsulinemia which is not good for people.
Orthomolecular Medicine News Service
„4.2 Niacyna jest łączona z ortomolekularnymi kofaktorami, które przeciwdziałają mechanizmom insulinooporności W ramach protokołów IOM niacyna jest zawsze łączona ze składnikami odżywczymi, które bezpośrednio przeciwdziałają mechanizmom wiązanym z insulinoopornością: Magnez Wzmacnia sygnalizację receptora insulinowego Stabilizuje kinazy zależne od ATP Ogranicza katecholaminozależne uwalnianie glukozy Witamina C (kluczowa w IOM) Poprawia wrażliwość na insulinę Łagodzi stres oksydacyjny wywołany przejściowym napływem FFA Stabilizuje fizjologię nadnerczy i procesów oksydoredukcyjnych Witamina D (stabilizator środowiska biologicznego w IOM) Poprawia ekspresję i sygnalizację receptora insulinowego Ogranicza sygnalizację cytokin zapalnych (np. TNF-α, IL-6) Wzmacnia wewnątrzkomórkowe…”4.2 Niacin is paired with orthomolecular cofactors that counter IR mechanisms Within IOM protocols, niacin is always combined with nutrients that directly oppose the mechanisms implicated in insulin resistance: Magnesium Enhances insulin receptor signaling Stabilizes ATP-dependent kinases Reduces catecholamine-driven glucose output Vitamin C (central to IOM) Improves insulin sensitivity Buffers oxidative stress from transient FFA flux Stabilizes adrenal and redox physiology Vitamin D (terrain stabilizer in IOM) Improves insulin receptor expression and signaling Reduces inflammatory cytokine signaling (e.g., TNF-α, IL-6) Enhances intracellular…
Orthomolecular Medicine News Service
„Zespół insulinooporności typu B, charakteryzujący się obecnością autoprzeciwciał przeciw receptorom insulinowym, może występować u pacjentów z SLE i może odpowiadać na leczenie immunosupresyjne (67,68). Cyklofosfamid i mykofenolan mofetylu z powodzeniem stosowano w leczeniu insulinooporności typu B związanej z SLE (69). Zrozumienie tych mechanizmów może prowadzić do opracowania lepszych strategii leczenia pacjentów z SLE i insulinoopornością.”Type B insulin resistance syndrome, characterized by autoantibodies to insulin receptors, can occur in SLE patients and may respond to immunosuppressive treatment (67,68). Cyclophosphamide and mycophenolate mofetil have been successfully used to treat SLE-associated type B insulin resistance (69). Understanding these mechanisms can lead to better treatment strategies for SLE patients with IR.

Fuentes (10)

Pisaczek no juzga quién tiene razón. Muestra lo que se ha escrito y dónde leerlo. Cada frase de arriba tiene su fuente.