Травы и растенияOstra biegunka albo ból gardła? Liść jeżyny działa ściągająco!
Источников: 10 · Статья: 11 838 знаков ↓
Что пишут специалисты по естественной терапии?
Henryk Różański
Liść jeżyny działa ściągająco i przeciwbiegunkowo oraz nadaje się do płukania.
„Strata masy po suszeniu nie większa niż 12%; popiołu nie więcej niż 17%, Działanie ściągające i przeciwbiegunkowe, ponadto do płukania. Dawki jednorazowe doustne zwykle stosowane 4,5 g, dobowe 4,5 g. Zewnętrznie w odwarach 4,5 g.
Liść jeżyny zawiera 10-12% garbników, kwas kawowy, proantocyjanidyny i triterpeny.”
Henryk Różański
Wyciągi wodne z liści mają obniżać poziom glukozy i działać ściągająco na błony śluzowe.
„Wodne wyciągi z liści jeżyny obniżają poziom glukozy we krwi, działają ściągająco na błony śluzowe, hamują nieżyt przewodu pokarmowego. Posiadają właściwości antybakteryjne i fungistatyczne, ponadto przeciwzapalne i krwiotamujące. W XIX wieku odwar i napar z liści jeżyny polecano w leczeniu nieżytów gardła, żołądka i jelit, przy chrypce, kaszlu, chorobie wrzodowej i blednicy, ponadto przy bólach wyrostka robaczkowego, nadmiernych krwawieniach miesiączkowych i białych upławach.”
Henryk Różański
Wyciągom przypisano także działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwzapalne i hamujące krwawienie.
„Posiadają właściwości antybakteryjne i fungistatyczne, ponadto przeciwzapalne i krwiotamujące. W XIX wieku odwar i napar z liści jeżyny polecano w leczeniu nieżytów gardła, żołądka i jelit, przy chrypce, kaszlu, chorobie wrzodowej i blednicy, ponadto przy bólach wyrostka robaczkowego, nadmiernych krwawieniach miesiączkowych i białych upławach.”
Henryk Różański
Wskazanym zakresem stosowania są ostre biegunki oraz lekkie zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
„Komisja E wydała monografię nr 22 z 1 lutego 1990 r dla liścia jeżyny. Wyraziła pozytywną opinię na temat tego surowca. Zakres stosowania to nieswoiste ostre schorzenia biegunkowe i lekkie zapalenia błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Zalecane dawki dobowe 4,5 g.”
Henryk Różański
W XIX wieku napar i odwar polecano przy nieżytach gardła, żołądka i jelit, chrypce, kaszlu oraz innych dolegliwościach.
„W XIX wieku odwar i napar z liści jeżyny polecano w leczeniu nieżytów gardła, żołądka i jelit, przy chrypce, kaszlu, chorobie wrzodowej i blednicy, ponadto przy bólach wyrostka robaczkowego, nadmiernych krwawieniach miesiączkowych i białych upławach.”
Henryk Różański
Napar i odwar stosowano w okładach na liszaje, mokre wypryski i owrzodzenia, a także do płukania jamy ustnej i gardła.
„Z odwaru i naparu czyniono okłady na liszaje, mokre wypryski i owrzodzenia. Jamę ustną i gardło płukano przy zapaleniu i pleśniawkach.
Korzenie jeżyny wykopywano w lutym i marcu, po czym suszono i rozdrabniano. Odwar z korzenia jeżyny (Radix Rubi fruticosi) działa moczopędnie i przeciwobrzękowo; podawano przy puchlinie wodnej.”
Henryk Różański
Dawniej liście stosowano wewnętrznie i na skórę jako środek ściągający i przeciwzapalny.
„Pliniusza, Galen’a i Dodonaeus’a. Matthiolus, Lonicerus, Haller stosowali liście jeżyny jako środek ściągający i przeciwzapalny do wewnątrz i na skórę. Leclerc zalecał liście jeżyn przy dławicy piersiowej. Madaus zwrócił uwagę na hipoglikemiczne działanie wyciągów z liści jeżyn.”
Henryk Różański
Liść jeżyny wymieniono jako składnik mieszanki przeciwbiegunkowej.
„Species Antidiarrhoicae – ziółka przeciwbiegunkowe: Flos Calendulae 5,0 (kwiat nagietka) Rhizoma Calami 5,0 (kłącze tataraku) Anthodium Chamomillae 10,0 (kwiat rumianku) Folium Menthae piperitae 10,0 (liść mięty pieprzowej) Folium Rubi fructicosi 15,0 (liść jeżyny) Fructus Myrtilli 15,0 (owoc borówki czarnej) Radix Hydrolapathi 20,0 (korzeń szczawiu lancetowatego) Rhizoma Tormentillae 20,0 (kłącze pięciornika kurzego ziela) Surowce starannie wymieszać.”
Henryk Różański
Liść jeżyny wymieniono jako składnik jednej z mieszanek przeciwcukrzycowych.
„Myrtilli – liść borówki czarnejFol. Rubi fructicosi – liść jeżynyFol. Urticae – liść pokrzywyHb. Galegae – ziele rutwicyCort. Fruct. Phaseoli – owocnia fasoliZioła zmieszać w równych proporcjach, po 20 g. Pić odwar lub napar z 4 łyżeczek mieszanki na 2 szklanki wody; wypić w ciągu dnia małymi porcjami, przed jedzeniem.”
Henryk Różański
Liść jeżyny zawiera od 8 do 12 procent garbników.
„Zawartość garbników w surowcach zielarskich jest różna: kora dębu – Cortex Quercus (12-14%), kora i liść oczaru – Cortex et Folium Hamamelidis (3-10%), ziele srebrnika – Herba Anserinae (8-10%), kłącze wężownika – Rhizoma Bistortae (15-20%), kłącze pięciornika – Rhizoma Tormentillae (15-20%), ziele rzepiku – Herba Agrimoniae (5-8%), liść borówki czernicy – Folium Myrtilli(15-20%, liść maliny – Folium Rubi idaei (5-8%), liść jeżyny – Folium Rubi fruticosi (8-12%), liść orzecha włoskiego – Folium Juglandis (10-12%), ziele bodziszków – Herba Geranii (8-16%), ziele przywrotnika – Herba Alchemillae (8-12%).”
Что говорят научные исследования из PubMed · Europe PMC?
Мы выбрали исследования с лучшими положительными результатами (всего: 3). Это подборка, а не полный обзор всех исследований.
Общее число исследований по этой теме в PubMed: 5.
Цель исследования: Rubus ulmifolius (RUI) Schott, powszechnie znana jako jeżyna dzika, jest rośliną wieloletnią, cenioną ze względu na tradycyjne zastosowania lecznicze i różnorodne aktywności biologiczne. Celem tego badania była ocena skuteczności gojenia ran przez krem do stosowania miejscowego sporządzony z ekstraktu z liści RUI.
Результаты: Analiza biochemiczna wykazała istotne obniżenie poziomu markerów prozapalnych (interleukiny-1β i metaloproteinazy macierzy-9) oraz podwyższenie poziomu markerów przeciwzapalnych i regeneracyjnych (IL-10, VEGF, PDGF i RUNX2). Badanie histopatologiczne dodatkowo potwierdziło te wyniki, wykazując nasilone tworzenie tkanki ziarninowej i ponowne nabłonkowanie. Wyniki te sugerują, że krem z ekstraktem z liści R. ulmifolius ma duży potencjał jako środek terapeutyczny wspomagający skuteczne gojenie ran.
Деньги на исследованиеуниверситет или фонд · National Research Centre
Есть ли у авторов связи с компаниями?не указано
Помогал ли производитель в исследовании?неизвестно
Вид исследованияисследование на животных
«Не указано» не значит, что никто не платил — база не всегда это записывает.
Цель исследования: Jeżyna dzika (Rubus ulmifolius Schott) to roślina jadalna i lecznicza, tradycyjnie stosowana w leczeniu różnych dolegliwości, w tym nadciśnienia. W badaniu oceniono działanie rozkurczające naczynia pięciu surowych ekstraktów z liści R.
Результаты: MERu wykazywał również silne działanie przeciwutleniające i był bogaty w polifenole, zwłaszcza taniny. Zidentyfikowano szesnaście związków, w szczególności rubantron A, pochodną glukozy z resztą galloilową i bis-HHDP, kwas elagowy oraz kwercetyno-3-O-β-D-glukuronid. Wyniki te sugerują, że R. ulmifolius może mieć potencjał terapeutyczny w leczeniu nadciśnienia i wykazuje obiecujące cechy jako żywność funkcjonalna.
Деньги на исследованиегосударство, государственные учреждения · CNRST, Ministry of Higher Education, National Agency for Aromatic and Medicinal Plants of Taounate
Есть ли у авторов связи с компаниями?нет — так пишут авторы
Помогал ли производитель в исследовании?НЕТ
Вид исследованияисследование на животных
«Не указано» не значит, что никто не платил — база не всегда это записывает.
Цель исследования: Owoce jagodowe są uznawane na całym świecie za „superżywność” ze względu na wysoką zawartość bioaktywnych produktów naturalnych i korzyści zdrowotne wynikające z ich spożywania. Liście roślin jagodowych są produktami ubocznymi uprawy tych roślin; ich tradycyjne zastosowanie lecznicze w przypadku wielu chorób, takich jak przeziębienie, stany zapalne, cukrzyca i zaburzenia wzroku, zostało obecnie niemal całkowicie zapomniane.
Результаты: Główne związki bioaktywne w liściach roślin jagodowych są podobne do tych występujących w ich owocach, tj. kwasy fenolowe i ich estry, flawonole, antocyjany oraz procyjanidyny. Liście są jednym z najbogatszych źródeł kwasu chlorogenowego. W różnych badaniach wykazano, że te metabolity wtórne mają właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne, kardioprotekcyjne i neuroprotekcyjne. Niniejszy przegląd koncentruje się na składzie fitochemicznym liści najpospolitszych gatunków roślin jagodowych, tj. czarnej porzeczki, jeżyny, maliny, borówki czarnej, borówki amerykańskiej, żurawiny i borówki brusznicy, oraz przedstawia ich tradycyjne zastosowania lecznicze i aktywność biologiczną in vitro i in vivo.
Деньги на исследованиене указано
Есть ли у авторов связи с компаниями?нет — так пишут авторы
Помогал ли производитель в исследовании?НЕТ
Вид исследованияобсуждение других исследований
«Не указано» не значит, что никто не платил — база не всегда это записывает.
Что пишут врачи ортомолекулярной медицины?
Orthomolecular Medicine News Service
„Ekstrakt z liści oliwnych — oliwki są jednym z fundamentów diety śródziemnomorskiej i od tysięcy lat pomagają ludziom zachować lepsze zdrowie. Jedną z głównych funkcji ekstraktu z liści oliwnych jest zapobieganie infekcjom wirusowym. Wykazano jednak również, że poprawia on zdrowie układu sercowo-naczyniowego, obniża ciśnienie krwi i chroni narządy, takie jak trzustka, wątroba i nerki. Ekstrakt z liści oliwnych ma właściwości przeciwzapalne i udowodniono, że naprawia uszkodzenia tkanek związane z chorobami nerek, chorobami górnych dróg oddechowych, stłuszczeniową chorobą wątroby i chorobami serca. (Możliwe dawkowanie to 500–1,000 mg/dzień w dawkach podzielonych po 250 mg każda).”Olive Leaf Extract - Olives are one of the cornerstones of the Mediterranean Diet and have been helping people to be healthier for thousands of years. One of the primary functions of olive leaf extract is to prevent viral infections. However, it has also been shown to improve cardiovascular health, lower blood pressure and protect organs such as the pancreas, liver and the kidneys. Olive Leaf Extract has anti-inflammatory properties and has been proven to repair tissue damage related to kidney disease, upper respiratory illnesses, fatty liver disease and heart disease. (Possible dosage is 500-1,000 mg/day in split doses of 250 mg each dose).
Orthomolecular Medicine News Service
„Smith jest profesorem nadzwyczajnym neurobiologii na Perelman School of Medicine Uniwersytetu Pensylwanii oraz zastępcą redaktora Orthomolecular Medicine News Service. Jest autorem książki The Vitamin Cure for Eye Diseases i współautorem książki The Vitamin Cure for Arthritis. Andrew W. Saul, założyciel OMNS i redaktor naczelny, jest współautorem czterech książek napisanych wspólnie z Abramem Hofferem, MD, oraz redaktorem podręcznika The Orthomolecular Treatment of Chronic Disease. ) Poglądy wyrażone przez autorów niekoniecznie odzwierciedlają poglądy wszystkich członków Rady Redakcyjnej Orthomolecular Medicine News Service.”Smith is Associate Research Professor of Neuroscience at the University of Pennsylvania Perelman School of Medicine and is Associate Editor of the Orthomolecular Medicine News Service . He is the author of The Vitamin Cure for Eye Diseases and coauthor of The Vitamin Cure for Arthritis . Andrew W. Saul, OMNS founder and Editor-in-Chief, has coauthored four books with Abram Hoffer, MD, and is editor of the textbook The Orthomolecular Treatment of Chronic Disease. ) The views expressed by the authors do not necessarily represent those of all members of the Orthomolecular Medicine News Service Editorial Review Board.
Orthomolecular Medicine News Service
„Gdy miałem mniej więcej 17 lat, tablice nagle wydały mi się zbyt zakurzone, by odczytać zapisane na nich słowa, i dostałem okulary wraz z zaleceniem, by nosić je przez całe życie. Gdyby mój brak zainteresowania produktami farmaceutycznymi w wieku 68 lat był typowy, prawdopodobnie niepokoiłoby to przemysł farmaceutyczny.”At 17 or so, the blackboards suddenly seemed rather too dusty to read the writing, and glasses were provided with the recommendation to wear them all the time for life. If my lack of interest in pharma products at age 68 were typical, it would likely be a concern to the pharma industry.
Pisaczek не решает, кто прав. Он показывает, что было написано и где это прочитать. У каждого предложения выше есть свой источник.