Łuszczyca — czy zioła i dieta mogą uspokoić skórę?

Cel badania: Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą autoimmunologiczną, która znacząco pogarsza jakość życia, a ze względu na jej wieloczynnikowe przyczyny często trudno ją leczyć. Oprócz czynników genetycznych i środowiskowych istotnym elementem jej patofizjologii jest indukcja stresu oksydacyjnego, której standardowe mechanizmy antyoksydacyjne organizmu człowieka nie są w stanie kompensować.

Wyniki: Diety hipokaloryczne bogate w przeciwutleniacze są pod tym względem bardzo skuteczne, zwłaszcza gdy opierają się na warzywach i ograniczają spożycie białka pochodzenia zwierzęcego. Określone sposoby odżywiania, mianowicie dieta śródziemnomorska i potencjalnie dieta ketogeniczna, są bardzo korzystne; w przypadku tej pierwszej wynika to w dużej mierze z dostarczanych przez nią kwasów tłuszczowych omega-3 oraz jej zdolności do modyfikowania mikrobiomu jelitowego — czynnika, który wydaje się odgrywać istotną rolę w patogenezie choroby. Inną możliwością jest miejscowe stosowanie witaminy D i jej analogów w połączeniu z kortykosteroidami, co może łagodzić skórne objawy łuszczycy. Wreszcie doustna suplementacja witaminą D pozytywnie wpływa na łuszczycowe zapalenie stawów i może zmniejszać ryzyko związanych z nim chorób współistniejących.

Cel badania: Celem tego badania było zbadanie mechanizmu leżącego u podstaw skuteczności JPYX w leczeniu łuszczycy w kontekście diety wysokotłuszczowej.

Wyniki: JPYX zapobiegał uwalnianiu cytokin prozapalnych, zmniejszał proliferację keratynocytów, zwiększał odsetek komórek Treg w skórze, węzłach chłonnych i grasicy oraz znacznie łagodził zmiany łuszczycowe. Farmakologia sieciowa przewidziała, że IL-1β, TNF, STAT3 i EGFR mogą być potencjalnymi celami, a wyniki analizy KEGG wykazały, że PI3K-AKT-mTOR może być potencjalnym mechanizmem działania. Weryfikacja danych eksperymentalnych wykazała, że odwar JPYX znacząco zmniejszał fosforylację mTOR i AKT. Zgodnie z analizą metabolomiczną aminokwasy i ich metabolity, benzen i jego pochodne, estry aldehydów i ketonów, związki heterocykliczne itp. były głównymi metabolitami regulowanymi przez JPYX. Przeprowadzono analizę wzbogacenia KEGG dla metabolitów różnicowych. Biosynteza kwasów tłuszczowych, struktury poliketydów typu I, biosynteza hormonów steroidowych, biosynteza nienasyconych kwasów tłuszczowych itp.

Cel badania: Tło/Cele: Łuszczyca jest przewlekłą zapalną chorobą skóry, której podłożem jest zaburzenie równowagi Th17/Treg. Tabletki z korzenia Colquhounia (CRT), pochodzące z Tripterygium hypoglaucum, wykazały potencjał kliniczny w leczeniu łuszczycy, jednak ich mechanizmy pozostają niejasne.

Wyniki: In vitro CRT hamował dojrzewanie BMDC indukowane przez R848 oraz fosforylację p65/IκBα. Analiza transkryptomiczna wykazała modulację szlaków TNF, NF-κB, IL-17 i JAK-STAT. Dokowanie molekularne przewidziało silne wiązanie wielu związków CRT z RELA. Wnioski: CRT wywiera działanie przeciwłuszczycowe w modelu mysim, jednocześnie modulując dojrzewanie komórek dendrytycznych związane z NF-κB i korygując równowagę Th17/Treg, co wskazuje na potencjalny mechanizm immunomodulacyjny wymagający dalszej walidacji przyczynowej.

Cel badania: Łuszczyca jest chorobą skóry o podłożu immunologicznym, w której istotną rolę odgrywają czynniki genetyczne i środowiskowe. Oliwa z oliwek o właściwościach przeciwutleniających jest skutecznym leczeniem uzupełniającym chorób skóry.

Wyniki: W miarę zmniejszania się świądu i srebrzystobiałego łuszczenia zmiany zaczęły ustępować po trzech tygodniach. Ponadto podczas trzymiesięcznej obserwacji nie odnotowano nawrotu. Sugeruje się, że ozonoterapia, stosowana w odpowiednich postaciach i w kontrolowanych przypadkach, może odgrywać rolę w leczeniu pacjentów z łuszczycą poprzez hamowanie szlaków zapalnych i pobudzanie procesów regeneracyjnych, bez istotnych działań niepożądanych i konieczności stosowania ogólnoustrojowych leków farmakologicznych. Potrzeba zatem więcej badań obejmujących większą populację, aby potwierdzić to spostrzeżenie.