Miód z tymiankiem Henryk Różański podaje jako domowy środek na kaszel, chrypkę i przeziębienie.
„– ziołomiód tymiankowy (powstały po zmieszaniu nalewki lub intraktu tymiankowego z miodem w proporcji 1:3), stosowany przy kaszlu, chrypce i przeziębieniu w dawce 1 łyżeczka co 3 godziny; ziołomiód można również sporządzić mieszając świeże zmielone ziele tymianku z miodem w podobnej proporcji z dodatkiem niewielkiej ilości alkoholu lub gliceryny;
– napar tymiankowy: 1 łyżka surowca na 1 szklankę wrzącej wody; pić małymi porcjami w ciągu dnia 1-2 szklanki naparu;
– intrakt tymiankowy: 100 g świeżego ziela tymianku zalać 300 ml gorącego alkoholu 40-60%, odstawić na 2-3 tygodnie, przefiltrować.”
W większości leków z tymiankiem stosowanie dotyczy dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat; niektóre można stosować u dzieci powyżej 4 lat.
„Większość leków zawierających ziele tymianku należy stosować wyłącznie u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat, lecz niektóre z nich można stosować także u dzieci w wieku powyżej 4 lat. Jeśli objawy utrzymują się przez ponad jeden tydzień lub nasilają się w czasie stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.”
Europejska Agencja Leków (EMA) zaleca konsultację, jeśli objawy utrzymują się ponad tydzień lub nasilają podczas stosowania leku.
„Jeśli objawy utrzymują się przez ponad jeden tydzień lub nasilają się w czasie stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia. Szczegółowe informacje dotyczące przyjmowania leków zawierających ziele tymianku oraz tego, kto może je stosować, można znaleźć w ulotce dla pacjenta dołączonej do leku.”
Ustalenia dotyczące leków z samym zielem tymianku opierają się na długim tradycyjnym stosowaniu, bo dowody z badań klinicznych są niewystarczające.
„Ustalenia HMPC dotyczące stosowania tych leków zawierających ziele tymianku w kaszlu produktywnym opierają się na ich „tradycyjnym stosowaniu”. Oznacza to, że chociaż dowody z badań klinicznych nie są wystarczające, efektywność tych leków roślinnych jest do przyjęcia i istnieją dowody na to, że są one bezpiecznie stosowane w ten sposób od co najmniej 30 lat (w tym od co najmniej 15 lat w UE).”
Badanie porównujące przetwory z tymianku z bromheksyną nie pozwoliło na jednoznaczny wniosek z powodu niedociągnięć.
„Chociaż nie obserwowano istotnych różnic między zielem tymianku a bromheksyną w leczeniu kaszlu, badanie zawierało niedociągnięcia, takie jak mała liczba pacjentów oraz brak szczegółowych informacji dotyczących przetworów z ziela tymianku. Z tego powodu nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków.”
Leki z tymiankiem mogą zawierać suszone i rozdrobnione liście oraz kwiaty, sok albo wyciąg, a nie tylko kuchenną przyprawę.
„Ustalenia HMPC dotyczą jedynie przetworów, które są uzyskiwane z ziela tymianku przez suszenie i rozdrabnianie (zmniejszając do drobnych cząstek) liści i kwiatów, przez wyciskanie soku z liści i kwiatów albo w postaci wyciągu suchego, płynnego lub gęstego.”
Ekstrakt z tymianku i tymol są składnikami tabletek, kropli oraz syropów wykrztuśnych i przeciwkaszlowych.
„Ekstrakt z tymianku oraz tymol są składnikami licznych tabletek do ssania, kropli, syropów wykrztuśnych i przeciwkaszlowych. Najbardziej istotnymi składnikami czynnymi tymianku obok olejku eterycznego są kwasy fenolowe (kwas kawowy, chlorogenowy, kwas rozmarynowy 0,15-1,35%), triterpeny (kwas oleanolowy, ursolowy), garbniki i flawonoidy.”
Leki z samym zielem tymianku mogą powodować zaburzenia żołądkowe i nie są dla osób uczulonych na tymianek lub rośliny z tej samej rodziny.
„Leków zawierających ziele tymianku nie można stosować u pacjentów uczulonych na ziele tymianku lub na inne rośliny z rodziny Lamiaceae (Labiatae). Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowe. Więcej informacji na temat zagrożeń związanych z tymi lekami zawierającymi ziele tymianku, w tym o środkach ostrożności dotyczących ich bezpiecznego stosowania, znajduje się w monografii, w zakładce „All documents” („Wszystkie dokumenty”) na stronie internetowej Agencji: ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use.”
Niektóre połączenia tymianku z korzeniem pierwiosnka stosuje się przy kaszlu z odkrztuszaniem, a inne przy kaszlu związanym z przeziębieniem.
„HMPC ustalił, że niektóre przetwory z tymianku i korzenia pierwiosnka mogą być stosowane jako środek wykrztuśny (lek pomagający odkrztusić flegmę) w produktywnym kaszlu (z odkrztuszaniem) u dorosłych. HMPC ustalił, że z uwagi na wieloletnie zastosowanie inne przetwory z tymianku i korzenia pierwiosnka mogą być stosowane w kaszlu związanym z przeziębieniem.”
Dla niektórych połączeń tymianku z korzeniem pierwiosnka dane naukowe potwierdzają skuteczność i bezpieczeństwo przy kaszlu produktywnym, a zastosowanie przy kaszlu przeziębieniowym opiera się na tradycji.
„Ustalenia HMPC dotyczące stosowania niektórych przetworów z tymianku i korzenia pierwiosnka w produktywnym kaszlu oparte są na ich „ugruntowanym zastosowaniu medycznym”. Oznacza to, że istnieją dane z piśmiennictwa zawierające dowody naukowe ich skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w przypadku stosowania ich w ten sposób, obejmujące okres co najmniej 10 lat w UE.”
Przy lekach łączących tymianek z korzeniem pierwiosnka mogą wystąpić dolegliwości żołądkowe i nudności.
„Mogą wystąpić dolegliwości żołądkowe i nudności. Ich częstość występowania nie jest znana. Więcej informacji na temat zagrożeń związanych z tymi lekami zawierającymi tymianek i korzeń pierwiosnka, w tym środki ostrożności dotyczące ich bezpiecznego stosowania, znajduje się w monografii, w zakładce „All documents” („Wszystkie dokumenty”) na stronie internetowej Agencji: ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use.”
研究目的: Zataria multiflora (Z. multiflora), znana również jako tymianek szirazi, jest ceniona ze względu na swoje właściwości lecznicze, w tym działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i immunomodulujące. Jej wieloletnie zastosowanie w medycynie tradycyjnej w leczeniu dolegliwości ze strony układu oddechowego podkreśla jej znaczenie.
结果: Uwzględniono łącznie 9 badań obejmujących 394 uczestników. Podawanie Z. multiflora przyniosło istotne efekty w zakresie kaszlu (WMD: -0.99; 95% CI: -1.66, -0.33; P = 0.003), świszczącego oddechu w ciągu dnia (WMD: -1.18; 95% CI: -1.44, -0.92; P < 0.001), świszczącego oddechu w nocy (WMD: -0.74; 95% CI: -1.09, -0.37; P < 0.001), świstów w klatce piersiowej (WMD: -1.15; 95% CI: -1.65, -0.64; P < 0.001), natężonej objętości wydechowej (WMD: 11.38; 95% CI: 7.40, 15.35; P < 0.001), natężonej pojemności życiowej (WMD: 16.01; 95% CI: 12.26, 19.75; P < 0.001) oraz szczytowego przepływu wydechowego (WMD: 8.78; 95% CI: 4.13, 13.43; P < 0.001) w porównaniu z grupą kontrolną. Ponadto Z. multiflora istotnie obniżyła poziom malondialdehydu (SMD: -1.54; 95% CI: -2.17, -0.90; P < 0.001) i zwiększyła poziom katalazy (SMD: 0.97; 95% CI: 0.46, 1.46; P < 0.001). Z. multiflora może być stosowana jako terapia uzupełniająca w chorobach układu oddechowego, ponieważ łagodzi objawy, poprawia czynność płuc i zmniejsza stres oksydacyjny.