Descargar la aplicaciónMás opciones
PisaczekBuscador
文AES
Hierbas y plantas

Jaskra? Lek obniżający ciśnienie w oku pochodzi z liścia, który pędzi pot!

Fuentes: 6 · Artículo: 8 567 caracteres ↓

¿Qué escriben los especialistas en terapias naturales?

Henryk Różański

Pilokarpina jest stosowana w leczeniu jaskry, a chlorowodorek pilokarpiny podawano podskórnie przy zatruciu atropiną.

„W lecznictwie jest stosowany chlorowodorek pilokarpiny – Pilocarpinum hydrochloricum, najczęściej podskórnie w dawce 0,005-0,01 g w zatruciu atropiną, dawniej podskórnie podawano 0,025-0,05 jako środek napotny. Dawka maksymalna wynosi 0,02 jednorazowo; dobowa dawka maksymalna 0,06 g.”
Henryk Różański

Liść potoślinu i pilokarpinę opisano jako środki napotne oraz stosowane dawniej przy reumatyzmie, zatruciach i puchlinie wodnej.

„Jest to dobry środek napotny, wykorzystywany dawniej w leczeniu reumatyzmu, zatrucia i puchliny wodnej. W dnie obserwowano pogorszenie objawów po zastosowaniu potoślinu. Obserwowano wyraźną poprawę w leczeniu mocznicy z obrzękiem płuc, co zdaniem dra F.”
Henryk Różański

Pilokarpina wzmaga wydzielanie śliny i potu, obniża ciśnienie śródgałkowe i zwęża źrenice.

„Pilokarpina wzmaga wydzielanie śliny i potu, obniża ciśnienie śródgałkowe i zwęża źrenice. Stosowany w leczeniu gorączki, zapalenia migdałków, grypy, zapalenia oskrzeli i jaskry. Od dawna zalecany w leczeniu łysienia i łuszczycy. Sproszkowane liście potoślinu podawano w dawce 1,0 pro dosi (dawka jednorazowa) – 2,0 pro die (dawka dobowa).”
Henryk Różański

Pilokarpinę i preparaty z liści potoślinu wcierano w skórę głowy przy łysieniu, a preparaty stosowano też przy łuszczycy.

„W XIX wieku pilokarpinę w roztworze oraz preparaty z liści potoślinu wcierano w skórę głowy przy łysieniu. Alkaloidy poprawiają krążenie krwi w skórze, przez co miały zapobiegać wpadaniu włosów. Do dziś te doniesienia XIX-wieczne są wykorzystywane, szczególnie, że składniki potoślinu poprawiają wnikanie w skórę innych substancji odżywczych i leczniczych. Pilokarpina w maści, maść z liści Pilocarpus, nalewka potoślinowa – Tinctura Pilocarpi wcierane w skórę dają czasem dobre wyniki w leczeniu łuszczycy.”
Henryk Różański

Dawniej pilokarpinę podawano przy wybranych stanach zapalnych oka, odklejeniu siatkówki i problemach ze słuchem związanych z wysiękiem.

„W dawnej laryngologii wykorzystywano pilokarpinę (doustnie) do poprawy słuchu przy objawach wysięku z jamy bębenkowej i ślimaka ucha. W dawnej okulistyce podawano pilokarpinę przy zapaleniu tęczówki, naczyniówki, odklejeniu siatkówki, przy zapaleniu nerwu pozagałowego (neuritis retrobulbaris).”
Henryk Różański

Liść potoślinu był składnikiem farmakopealnych ziółek napotnych.

„Wchodzi w skład oficjalnych ziółek napotnych Species diaphoreticae. Species diaphoreticae = Species sudorificae – ziółka napotne farmakopealne wg Pharm. Helv. VI: Rp. Flos sambuci 30 g (kwiat bzu czarnego) Flos Tiliae 40 g (kwiat lipy) Folium iaborandi 10 g (liść potoślinu) Folium menthae 20 g (liść mięty) Zmieszać.”
Henryk Różański

Wymienione sole pilokarpiny opisywano jako napotne, przeciwzapalne, przeciwgorączkowe lub antyseptyczne.

„W użyciu były także: Pilocarpinum nitricum (azotan pilokarpiny), Pilocarpinum salicylicum (salicylan pilokarpiny) C11H16N2O2.C7H6O3, napotny, przeciwzapalny, przeciwgorączkowy; Pilocarpinym phenylicum (fenylan pilokarpiny) C11H16N2O2.C6H6O, antyseptyczny i napotny.”

¿Qué dicen los estudios científicos de PubMed · Europe PMC?

Seleccionamos 4 estudios con los mejores resultados positivos. Es una selección, no una revisión completa de toda la investigación.

Número total de estudios sobre este tema en PubMed: 15.

Objetivo del estudio: W 1876 roku A. Weber wprowadził chemicznie z P.

Resultados: Weber wprowadził chemicznie z P. wyizolowaną z jaborandi pilokarpinę muriatyczną do terapii okulistycznej. Rok później zaczęto stosować ją miejscowo w celu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego w jaskrze, a w kolejnych latach zastąpiła ekstrakt z bobu kalabarskiego (eserina). Omówiono dane kliniczne i farmakologiczne.

Dinero para el estudiono consta
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudiocomentario de otros estudios

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Pomimo licznych wzmianek o Pilocarpus Jaborandi Holmes w źródłach etnologicznych i botanicznych oraz sugestii, że roślina ta była stosowana w leczeniu różnych chorób, nie udało się ustalić, do jakiego konkretnego celu Indianie Ameryki Południowej wykorzystywali jej liście.

Resultados: W 1875 roku Hardy i Gerrard niezależnie odkryli alkaloid pilokarpinę. Większość zastosowań terapeutycznych liści jaborandi i pilokarpiny wyszła z użycia i została zarzucona. Pozostało stosowanie tej ostatniej w okulistyce, gdzie wprowadził ją Weber w 1876 roku jako środek zwężający źrenicę. Mieszanina pilokarpiny i innego naturalnego produktu, fizostygminy, do dziś pozostaje jednym z podstawowych środków stosowanych w okulistyce.

Dinero para el estudioEstado, instituciones públicas
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudiocomentario de otros estudios

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Pilocarpus microphyllus Stapf ex Wardleworth (jaborandi, Rutaceae) jest jednym z najważniejszych brazylijskich gatunków leczniczych ze względu na zawartość pilokarpiny (PIL), alkaloidu stosowanego w leczeniu jaskry i kserostomii. Gatunek ten zawiera również inny alkaloid, epiizopiloturynę (EPI), która wykazała skuteczność w zwalczaniu schistosomatozy.

Resultados: Zawartość PIL stopniowo malała w trzech populacjach w porze deszczowej. Zawartość EPI różniła się istotnie między linią zieloną (S01) a linią tradycyjną (S02 i S03). Linia S01 miała istotnie niższą zawartość EPI we wszystkich miesiącach, co wskazuje, że nie była najlepszym źródłem do ekstrakcji EPI. Markery ISSR (międzyprostymi powtórzeniami sekwencji) oraz analizy morfologiczne wyraźnie oddzieliły S01 od S02 i S03, zgodnie z wynikami dotyczącymi alkaloidów. Badanie to przedstawia pierwszą korelację między markerami chemicznymi, morfologicznymi i molekularnymi P. microphyllus oraz podkreśla potencjalne korzyści płynące z wielodyscyplinarnego podejścia badawczego, mającego wspierać zarówno przemysł, jak i ochronę zasobów naturalnych.

Dinero para el estudioEstado, instituciones públicas · Curie Cancer Care, Marie Curie Actions
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no, según los autores
¿Ayudó un fabricante en el estudio?NO
Tipo de estudiootro

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Objetivo del estudio: Jaborandi (Pilocarpus microphyllus) to gatunek występujący naturalnie na północy i północnym wschodzie Brazylii, którego liście wytwarzają pilokarpinę (alkaloid imidazolowy stosowany w leczeniu jaskry i kserostomii), a jej biosynteza wciąż pozostaje niepewna. Celem tej pracy było ustanowienie linii komórkowych i wyselekcjonowanie ich na podstawie profilu alkaloidowego podobnego do profilu liści jaborandi.

Resultados: Po 24 pasażach produkcja alkaloidów pozostała stała. Analiza ESI-MS wykazała, że ekstrakty z kultur komórkowych mają taki sam skład alkaloidowy jak ekstrakty uzyskane z liści. Wyniki wskazują, że zawiesiny komórkowe można wykorzystać jako model do badania biosyntezy alkaloidu imidazolowego u P. microphyllus.

Dinero para el estudiono consta
¿Tienen los autores vínculos con empresas?no consta
¿Ayudó un fabricante en el estudio?se desconoce
Tipo de estudioestudio de laboratorio (en células)

«No consta» no significa que nadie pagara: la base de datos no siempre lo registra.

Fuentes (6)

Pisaczek no juzga quién tiene razón. Muestra lo que se ha escrito y dónde leerlo. Cada frase de arriba tiene su fuente.