Harmala stepowa — święte kadzidło czy niebezpieczny narkotyk?

Cel badania: Peganum harmala L. jest wieloletnią rośliną zielną z rodzaju Peganum, należącego do rodziny Zygophyllaceae. W chińskiej medycynie ludowej jest stosowana jako narodowa roślina lecznicza, która wzmacnia mięśnie, ogrzewa żołądek, rozprasza zimno i usuwa wilgoć. W praktyce klinicznej jest stosowana głównie w leczeniu takich dolegliwości jak osłabienie mięśni i żył, bóle stawów, kaszel i flegma, zawroty głowy, ból głowy oraz nieregularne miesiączkowanie.

Wyniki: P. harmala L. jest ważną rośliną leczniczą o różnorodnych tradycyjnych zastosowaniach zgodnych z teorią medycyny chińskiej. Badania fitochemiczne wykazały, że P. harmala L. zawiera alkaloidy, olejki eteryczne, flawonoidy, triterpenoidy, kumaryny, ligniny i antrachinony. Współczesne badania wykazały, że P. harmala L. wykazuje wiele aktywności biologicznych, w tym przeciwnowotworową, neuroprotekcyjną, przeciwbakteryjną, przeciwzapalną, hipoglikemizującą, przeciwnadciśnieniową, przeciwastmatyczną i owadobójczą. Ponadto w niniejszym przeglądzie podsumowano i przeanalizowano zawartość markera jakości oraz toksyczność P. harmala L. W artykule omówiono botanikę, tradycyjne zastosowanie, fitochemię, farmakologię, marker jakości i toksyczność P. harmala L. Praca ta nie tylko dostarczy ważnych wskazówek do dalszych badań nad P. harmala L., ale także zapewni istotne podstawy teoretyczne i cenne odniesienia dla pogłębionych badań nad tą rośliną oraz jej przyszłego wykorzystania.

Cel badania: Leiszmanioza jest jedną z najważniejszych chorób przenoszonych przez wektory, endemiczną na obszarach tropikalnych i subtropikalnych. Istnieje wiele zatwierdzonych metod leczenia różnych postaci leiszmaniozy, ale wszystkie wiążą się z pewnymi niepożądanymi skutkami ubocznymi, które ograniczają ich stosowanie.

Wyniki: sativa i P. harmala są skuteczne przeciwko promastigotom i amastigotom L. major i można je uznać za alternatywne metody leczenia leiszmaniozy. Dlatego zaleca się przeprowadzenie dalszych badań w celu potwierdzenia skuteczności i oceny toksyczności ekstraktów roślinnych.

Cel badania: Celem tego badania była ocena przeciwwirusowego działania in vitro oraz mechanizmu działania ekstraktu z nasion Peganum harmala przeciwko zakażeniu wirusem grypy A z wykorzystaniem komórek nerki psa Madin-Darby (MDCK).

Wyniki: Nasze wyniki wskazują, że ekstrakt hamuje replikację wirusowego RNA i aktywność polimerazy wirusowej, ale nie wpływa na hamowanie hemaglutynacji ani aktywność wirusobójczą. Badanie to wykazało, że aktywność przeciwwirusowa ekstraktu z nasion P. harmala przeciwko wirusowi grypy in vitro jest najprawdopodobniej związana z hamowaniem transkrypcji wirusowego RNA. Dlatego należy dokładniej scharakteryzować ten ekstrakt i jego alkaloidy ogółem, aby opracować środek przeciwko wirusowi grypy A.

Cel badania: Ptasią rzęsistkowicę jamy ustno-gardłowej wywołują pasożyty; jest to potencjalnie śmiertelna choroba, która dotyka kilka rzędów ptaków. Niniejszy przegląd koncentruje się na leczeniu tej choroby, ponieważ w większości krajów leczenie profilaktyczne jest zabronione, a szczepy oporne nadal krążą.

Wyniki: Poza gołębiami leczenie nitroimidazolami opisywano u papużek falistych, kanarków, zięb, bielików amerykańskich, sępa kasztanowatego i kilku gatunków sokołów, ale szczepy oporne opisywano głównie u gołębi domowych i papużek falistych. Nowe metody leczenia obejmują nowe systemy podawania, sprawdzone tradycyjne leki, a także niektóre ekstrakty roślinne i ich główne składniki. Wysoce aktywne były ekstrakty etanolowe z imbiru, drzewa curry i Dennettia tripetala, ekstrakty alkaloidowe z Peganum harmala oraz olejki eteryczne z Pelargonium roseum i niektórych roślin z rodziny Lamiaceae. Czyste związki aktywne wyizolowane z powyższych ekstraktów wykazywały dobrą aktywność przeciw rzęsistkom, chociaż w większości badań brakowało testów cytotoksyczności lub badań in vivo.

Cel badania: Peganum harmala L. jest wielofunkcyjną rośliną leczniczą, coraz częściej wykorzystywaną w celach psychoaktywnych i rekreacyjnych (analog ayahuaski).

Wyniki: Ilościowo wykazano, że hamowanie MAO-A przez ekstrakty z nasion przypisywane jest harmalinie i harmine, natomiast hamowanie przez ekstrakty z korzeni wynikało z obecności harmine, bez dodatkowych zakłóceń. Ekstrakty z łodyg i liści słabo hamowały MAO. Silne hamowanie MAO-A przez ekstrakty z nasion i korzeni P. harmala zawierające beta-karboliny powinno mieć wpływ na psychofarmakologiczne i toksykologiczne działanie tej rośliny i może stanowić podstawę jej przypisywanego działania przeciwdepresyjnego.

Cel badania: Leiszmanioza jest chorobą wywoływaną przez gatunki Leishmania i przenoszoną przez moskity. Obecne strategie zwalczania żywicieli rezerwuarowych i wektorów nie są przyjazne dla środowiska.

Wyniki: Połączenie HA z MA (HA/MA) wykazało silne działanie przeciwleiszmaniozowe, bez toksyczności. Badania in vitro wykazały istotnie, że HA hamował wzrost promastigotów i amastigotów. HA/MA skuteczniej hamował wzrost pasożytów. Na podstawie wyników badania HA i mieszaninę HA/MA można uznać za możliwą metodę leczenia skórnej leiszmaniozy.

Cel badania: Wprowadzenie/Cele: Rak jajnika jest powszechnym nowotworem złośliwym ginekologicznym, który charakteryzuje się wysoką śmiertelnością na całym świecie. Chlorowodorek harmine (HMH), trójpierścieniowy alkaloid β-karbolinowy pozyskiwany z nasion rośliny leczniczej Peganum harmala L., wykazuje działanie przeciwnowotworowe.

Wyniki: Ponadto HMH skutecznie hamował rozwój ksenoprzeszczepów dootrzewnowych i wydłużał życie zwierząt, którym wszczepiono komórki HEY/Luc, zarówno stosowany samodzielnie, jak i w połączeniu z CDDP. Wnioski: Badanie wykazało, że HMH działa przeciwnowotworowo w raku jajnika, przynajmniej częściowo, poprzez oddziaływanie na NFAT1. Ponadto nasze badanie wykazało, że NFAT1 sprzyja progresji raka jajnika i odgrywa istotną rolę w przeciwnowotworowym działaniu HMH. Wyniki te mogą pomóc w opracowaniu nowych kandydatów do leczenia raka jajnika i wskazać nowy cel terapeutyczny w leczeniu tego nowotworu.

Cel badania: W tym badaniu opracowaliśmy bionanokompozytowe folie na bazie skrobi, wprowadzając ekstrakt z Peganum harmala (PE) i nanocząstki dwutlenku tytanu (TiO2) do matrycy skrobi sago. Oceniliśmy ich właściwości fizykochemiczne oraz zdolność do opóźniania utleniania lipidów i zachowywania jakości sensorycznej filetów z kurczaka podczas 12 dni przechowywania w chłodzeniu (4°C).

Wyniki: Ocena sensoryczna przeprowadzona przez przeszkolony panel wykazała, że oceny zapachu, barwy i ogólnej akceptowalności filetów pokrytych powłoką utrzymywały się powyżej 7.5 (w skali 9-punktowej), podczas gdy próbki kontrolne uzyskały wyniki poniżej 5. Lepszą stabilność oksydacyjną przypisuje się synergistycznemu działaniu TiO2, środka chroniącego przed promieniowaniem UV, oraz PE, zmiatacza wolnych rodników. Jednocześnie wzmocnienie mechaniczne wynika z silnych wiązań wodorowych między matrycą skrobiową a nanocząstkami. Wyniki te pokazują, że bionanokompozytowe folie ze skrobi sago/TiO2/PE mogą skutecznie zwiększać stabilność oksydacyjną i zachowywać jakość sensoryczną chłodzonego drobiu, stanowiąc obiecujące, biodegradowalne rozwiązanie opakowaniowe.

Cel badania: Nanocząstki metaliczne (NPs) mogą być stosowane w różnych dziedzinach biomedycyny, na przykład jako środki przeciwbakteryjne i przeciwnowotworowe. Synteza nanocząstek metalicznych metodami zielonej chemii sprawia, że są one przyjazne dla środowiska i łatwiejsze w przygotowaniu. Celem tego badania było opracowanie 3 różnych nanocząstek złota (Au) z wykorzystaniem ekstraktów roślinnych, w tym z nadziemnych części Artemisia absinthium (AA), owoców Morus nigra (MN) i nasion Peganum harmala (PH).

Wyniki: AA-AuNPs, MN-AuNPs i PH-AuNPs wykazywały cytotoksyczność wobec linii komórek nowotworowych w sposób zależny od dawki. Wyniki wykazały również, że PH-AuNPs były najaktywniejszymi nanocząstkami (wartości IC50 wynosiły 7.7, 16.7, 30 i 40 μg/mL odpowiednio wobec linii komórkowych HeLa, HT-29, OVCAR3 i MCF-7). Komórki HeLa były zdecydowanie najbardziej wrażliwą linią komórkową na wszystkie badane nanocząstki. Wyniki cytometrii przepływowej potwierdziły, że cytotoksyczne działanie AuNPs było związane z indukcją apoptozy. Wykorzystywanie roślin do wytwarzania nanocząstek metalicznych jest niedrogie, łatwo dostępne i odnawialne. Ponadto, ze względu na ich znaczną cytotoksyczność, ich zastosowanie jako opcji leczenia nowotworów jest obiecującym podejściem, które wymaga dalszych badań. W związku z tym szybko syntetyzowane AuNPs mogą znaleźć zastosowanie w nanotechnologii i biomedycynie.