Glinka do picia — błoto, które oczyszcza jelita, czy niebezpieczna moda?

Cel badania: Stosowanie peloidów jako terapeutycznych systemów dostarczających ciepło sięga starożytności. Takie systemy składają się z fazy ciekłej oraz fazy stałej, organicznej lub nieorganicznej.

Wyniki: Podsumowując, peloidy z badanych uzdrowisk medycznych są stosowane jako środki termoterapeutyczne w leczeniu schorzeń układu mięśniowo-szkieletowego, zwłaszcza choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego, a w mniejszym stopniu bólu pleców i artropatii łuszczycowej. Doświadczenie kliniczne w tych ośrodkach pokazuje, że głównymi skutkami stosowania peloidów są zmniejszenie bólu, zwiększenie zdolności funkcjonalnej stawu oraz poprawa jakości życia. Jako środki termoterapeutyczne wszystkie peloidy z badanych uzdrowisk me-dycznych oraz zbadane pasty (surowce z wodą destylowaną) wykazywały szybkość przepływu ciepła do czterech razy niższą niż taka sama ilość wody. Badane surowce można stosować jako fazy stałe do przygotowywania peloidów z wodami mineralnymi.

Cel badania: Potrzebne są bezpieczne, skuteczne terapeutycznie i akceptowane przez pacjentów systemy dostarczania leków, aby opracować nowe narzędzia i strategie zwalczania najgroźniejszych chorób, takich jak nowotwory, SARS, grypa ptaków H7N9 i zakażenie wirusem dengi. Główne wyzwania związane z dostarczaniem leków to cytotoksyczność, niekorzystna biod dystrybucja, niewystarczająca funkcjonalność, nieskuteczne włączanie leków do urządzeń dostarczających oraz późniejsze uwalnianie leku.

Wyniki: Wykazano, że montmorylonit jest nietoksyczny na podstawie analiz hematologicznych, biochemicznych i histopatologicznych u szczurów. Montmorylonit może również działać jako silny środek detoksykujący. Nanorurki haloizytowe mogą wiązać składniki syntetyczne i biologiczne, takie jak chitozan, żelatyna i alginian, będące naturalnymi nanonośnikami, co umożliwia lepsze załadowanie i kontrolowane uwalnianie leków, białek i DNA. Szczególne właściwości nanocząstek ilastych prowadzą do obiecujących zastosowań w dostarczaniu leków i genów, inżynierii tkankowej, izolowaniu komórek nowotworowych i macierzystych oraz bioobrazowaniu.

Cel badania: Niedobór nowych antybiotyków i narastające pojawianie się bakterii wielolekoopornych doprowadziły do globalnego kryzysu w ochronie zdrowia i uwypuklają pilną potrzebę opracowania nowych środków przeciwdrobnoustrojowych. Strategie uzupełniające i alternatywne, w tym badanie dawnych środków leczniczych, mogłyby pomóc rozwiązać ten problem.

Wyniki: Niedobór nowych antybiotyków i narastające pojawianie się bakterii wielolekoopornych doprowadziły do globalnego kryzysu w ochronie zdrowia i uwypuklają pilną potrzebę opracowania nowych środków przeciwdrobnoustrojowych. Strategie uzupełniające i alternatywne, w tym badanie dawnych środków leczniczych, mogłyby pomóc rozwiązać ten problem. Naturalne minerały ilaste, mające długą historię zastosowań leczniczych i biomedycznych, wzbudziły zainteresowanie ze względu na ich szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego. Takie niewykorzystane źródła naturalne mogą dostarczyć nowych środków terapeutycznych w walce z chorobami zakaźnymi w epoce postantybiotykowej.

Cel badania: Utrzymanie terapeutycznych białek w miejscach dostarczania i zachowanie ich trwałej aktywności to cele medycyny regeneracyjnej. Czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) ma znaczny potencjał w stymulowaniu wzrostu i regeneracji naczyń krwionośnych, ale jest z natury nietrwały.

Wyniki: W tym badaniu wykorzystaliśmy rodzaj syntetycznej gliny, zwanej Laponite™, aby zachować cząsteczkę o nazwie VEGF, która stymuluje wzrost naczyń krwionośnych. Wcześniej udało nam się związać VEGF z powierzchnią glinek, ale glinka nie jest skuteczna po wstrzyknięciu ani zastosowaniu w postaci żelu. W niniejszej pracy pokazujemy, że możemy zmieszać VEGF z glinką i że silnie stymuluje to wzrost naczyń krwionośnych. Przypuszczamy, że materiał ten byłby przydatny w gojeniu ran skóry.

Cel badania: Glina z montmorylonitem wapniowym (CMM), naturalnie występująca glina wulkaniczna bogata w minerały, przyciągnęła uwagę naukowców ze względu na swoje właściwości detoksykujące, wspomaganie przewodu pokarmowego (GI), korzyści dla skóry oraz potencjalny wpływ na metabolizm. Ostatnie postępy w opracowywaniu formulacji o jakości farmaceutycznej i w zrozumieniu mechanizmów działania odnowiły zainteresowanie kliniczne CMM jako obarczonym niskim ryzykiem, niesystemowym środkiem wspomagającym we współczesnej praktyce medycznej.

Wyniki: Ostatnie postępy w opracowywaniu formulacji o jakości farmaceutycznej i w zrozumieniu mechanizmów działania odnowiły zainteresowanie kliniczne CMM jako obarczonym niskim ryzykiem, niesystemowym środkiem wspomagającym we współczesnej praktyce medycznej. Lekarze rodzinni i chirurdzy mogą uznać ją za szczególnie przydatny i bezpieczny środek wspomagający zdrowie jelit, miejscową rekonwalescencję i modulację stanu zapalnego. Dzięki danym potwierdzającym z badań przedklinicznych i klinicznych, w tym badań nad wiązaniem aflatoksyn, modulacją mikrobiomu oraz leczeniem popromiennego zapalenia jelit i biegunki u dzieci, CMM stanowi obiecujący naturalny minerał terapeutyczny, który można włączyć do nowoczesnych protokołów opieki zdrowotnej. Ten przegląd narracyjny podsumowuje właściwości biologiczne, bezpieczeństwo kliniczne, wskazania i pojawiające się dane dotyczące skuteczności CMM, koncentrując się na potencjalnych zastosowaniach okołooperacyjnych i prozdrowotnych.