تنزيل التطبيقإمكانيات إضافية
Pisaczekالبحث
文AAR
النظام الغذائي والتغذية

Często jesz tuńczyka? Razem z nim możesz zjadać metylortęć!

المصادر: 13 · المقال: 12 730 حرفًا ↓

ماذا يكتب المتخصصون في العلاجات الطبيعية؟

Hubert Czerniak

Duże ryby, takie jak tuńczyk, mają dużo rtęci.

„Dla dzieci zalecane jest też sorgo, tapioka, kakao, amarantus, kurczak, ptactwo (ale ekologiczne) i ryby, ale nie te wielkie jak tuńczyk, bo tam jest dużo rtęci, najlepiej tłuste – sandacz, pstrąg, płoć, leszcz. Ponadto owoce świeże oraz suszone i soki, ale też nie wszystkie owoce są wskazane.”
Andrzej Frydrychowski

Metale gromadzą się w mięsie ryb, szczególnie długo żyjących, takich jak tuńczyk.

„Nasz organizm natomiast jako ostateczny konsument roślin i zwierząt, będący szczególnie wrażliwy na obecność podwyższonych ilości metali ciężkich, zwłaszcza kadmu i ołowiu, jest narażony na ciągłą ich kumulację. Należy zwrócić uwagę na narastające zanieczyszczenie mórz i oceanów. Efektem tego jest kumulacja metali w mięsie ryb, które tak chętnie spożywamy. Dotyczy to szczególnie ryb długo źyjących np. tuńczyka, merlina.”
Piotr Witczak

Ryby i owoce morza są źródłem rtęci, szczególnie duże ryby drapieżne.

„Przykładowe, istotne źródła rtęci to wypełnienia amalgamatowe, niektóre szczepionki, rozbite termometry rtęciowe i żarówki typu CFL, a także ekspozycja prenatalna (transfer metali ciężkich z organizmu matki do płodu) oraz mniej znaczące źródła, takie jak ryby i owoce morza (w szczególności duże ryby drapieżne), tatuaże i wiele innych.”
Piotr Witczak

Rtęć z ryb jest określona jako metylortęć.

„Większość z nas zatruwa się rtęcią poprzez spożywanie ryb (metylortęć), szczepienia (etylortęć), amalgamaty, rozbite żarówki, termometry, tatuaże i inne, mniej istotne źródła. Pewną pulę tej toksyny otrzymujemy już na samym początku naszego życia poprzez transfer rtęci przez łożysko z organizmu matki do płodu, a później jeszcze z mlekiem matki.”
Jerzy Zięba

Ryby mogą zawierać różne toksyny, w tym metale ciężkie.

„W tej chwili, jak wielu osobom już wiadomo, spożywanie ryb jest równie ryzykowne, właśnie ze względu na to, że zawierają różnego rodzaju toksyny (wielokrotnie ryby mają chorobę nowotworową). Nowotwory te najczęściej umieszczają się w okolicach głowy ryby.”

ماذا تقول الدراسات العلمية من PubMed · Europe PMC؟

اخترنا 8 دراسات ذات أفضل النتائج الإيجابية. هذه مختارات وليست مراجعة كاملة لكل الأبحاث.

العدد الإجمالي للدراسات حول هذا الموضوع في PubMed: 174.

هدف الدراسة: Spożycie białka rybnego, w tym tuńczyka w puszkach, stale rośnie na całym świecie. Istnieją jednak obawy dotyczące potencjalnego narażenia na podwyższone stężenia metali w tuńczyku w puszkach.

النتائج: U dzieci wynosiły one 7.23E-05 dla Al i 2.91E-08 dla Cr. THQ i całkowity wskaźnik docelowego zagrożenia (TTHQ) wynosiły ≤1.0 u dorosłych i dzieci. Przyrostowe ryzyko zachorowania na raka w ciągu całego życia (ILCR) związane z As wynosiło 3.21E-5 u dorosłych i 4.18E-5 u dzieci. Dorośli i dzieci spożywający tuńczyka w puszkach w Iranie nie są narażeni na ryzyko niekancerogenne, ale są narażeni na ryzyko kancerogenne związane z As.

تمويل الدراسةجامعة أو مؤسسة خيرية · Shahid Beheshti University of Medical Sciences
هل للمؤلفين صلات بشركات؟غير مذكور
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟غير معروف
نوع الدراسةتحليل مجمّع لدراسات كثيرة (تحليل تلوي)

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: Aby zrównoważyć ryzyko i korzyści wynikające ze spożywania ryb, oznaczono selen, kwasy tłuszczowe (DHA + EPA) i rtęć w produktach rybołówstwa. Analizowane produkty obejmowały tuńczyka w puszkach, mrożonego tuńczyka (Thunnus albacares), wędzonego marlina pręgowanego (Tetrapturus audax), świeżą makrelę sierra pacyficzną (Scomberomorus sierra), świeżą koryfenę (Coryphaena hippurus), świeżą tilapię (Gerres cinereus) oraz świeżą rozdymkę byczooką (Sphoeroides annulatus).

النتائج: Zawartość EPA + DHA wynosiła od 1.16 do 10.72 mg g-1. Spożycie EPA + DHA było porównywalne z zalecanym dziennym spożyciem lub je przekraczało; spożycie Hg było poniżej dawki referencyjnej, natomiast spożycie Se było niższe od zalecanych wartości dla poszczególnych grup populacji. Biorąc pod uwagę HBVSe, produkty rybołówstwa miały wartości dodatnie, tj. są zdrowymi produktami spożywczymi. Zgodnie z zależnością między Hg i Se oraz tempem spożycia produktów rybołówstwa ryzyko dla konsumentów wynosi mniej niż jeden procent.

تمويل الدراسةالدولة، مؤسسات عامة · Secretaría de Educación Pública
هل للمؤلفين صلات بشركات؟غير مذكور
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟غير معروف
نوع الدراسةدراسة على الحيوانات

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: Oceniono frakcję biodostępnej Hg w rybach i owocach morza powszechnie spożywanych w ramach diety śródziemnomorskiej, stosując trzy odrębne schematy ekstrakcji in vitro. Każda metoda ekstrakcji dała inne wyniki, co podkreśla brak uniwersalnej metodologii szacowania biodostępności rtęci (Hg) w tych matrycach.

النتائج: Spośród trzech badanych metod ekstrakcji metoda Unified Bioaccessibility Method (UBM) dała najwyższe oszacowanie biodostępności Hg dla konsumentów. Zastosowane procedury gotowania (smażenie, grillowanie i gotowanie na parze) znacznie zmniejszyły frakcję biodostępną. Wyniki wskazują, że biodostępna Hg obecna w spożywanych rybach i owocach morza jest znacznie poniżej poziomów określonych w obowiązujących przepisach dotyczących oceny ryzyka dla bezpieczeństwa. Ustalenia te podkreślają znaczenie uwzględnienia pomiarów biodostępności w przepisach dotyczących bezpieczeństwa żywności.

تمويل الدراسةغير مذكور
هل للمؤلفين صلات بشركات؟غير مذكور
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟غير معروف
نوع الدراسةدراسة على الحيوانات

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: Oznaczono stężenia całkowitej rtęci (Hg), kadmu (Cd) i ołowiu (Pb) w rybach w puszkach dostępnych na rynku Ghany. Całkowitą rtęć oznaczono za pomocą automatycznego analizatora rtęci, natomiast poziomy kadmu i ołowiu oznaczono metodą płomieniowej atomowej spektrometrii absorpcyjnej.

النتائج: Całkowitą rtęć oznaczono za pomocą automatycznego analizatora rtęci, natomiast poziomy kadmu i ołowiu oznaczono metodą płomieniowej atomowej spektrometrii absorpcyjnej. Zawartość metali w próbkach, wyrażona w μg g(-1) (masy mokrej), wynosiła od <0.01 do 0.20, przy średniej wartości 0.03 dla rtęci, od <0.01 do 0.45, przy średniej wartości 0.34 dla kadmu, oraz od <0.01 do 1.44, przy średniej wartości 0.72 dla ołowiu. Wyniki wskazują, że stężenia tych toksycznych metali w rybach w puszkach dostępnych na rynku Ghany są znacznie niższe od dopuszczalnych poziomów FAO/WHO. Biorąc zatem pod uwagę tymczasowe tolerowane tygodniowe pobranie (PTWI) Hg, Pb i Cd, uzyskane w tym badaniu poziomy prawdopodobnie nie spowodują znaczącego narażenia ludności przy spożywaniu umiarkowanych ilości.

تمويل الدراسةغير مذكور
هل للمؤلفين صلات بشركات؟غير مذكور
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟غير معروف
نوع الدراسةأخرى

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: Histamina jest jednym z najważniejszych problemów zdrowotnych związanych ze spożywaniem tuńczyka w puszkach ze względu na możliwość wystąpienia u konsumentów reakcji alergicznych i anafilaktycznych. Chociaż stężenia histaminy w tuńczyku w Iranie badano w kilku pracach, nie udało się wyciągnąć jednoznacznych wniosków.

النتائج: Średnia częstość występowania histaminy wynosiła 9.19% (95%; CI, 6.88 do 11.5%). Wartość 95% wskaźnika docelowego zagrożenia dla dorosłych konsumentów obliczono jako 0.10. We wszystkich badaniach przeprowadzonych w Iranie stężenie histaminy w tuńczyku w puszkach było niższe niż norma FDA. Ocena ryzyka dla zdrowia wskazała na niskie ryzyko związane z histaminą (wskaźnik docelowego zagrożenia < 1) dla dorosłych w Iranie wynikające ze spożywania tuńczyka w puszkach.

تمويل الدراسةغير مذكور
هل للمؤلفين صلات بشركات؟غير مذكور
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟غير معروف
نوع الدراسةتحليل مجمّع لدراسات كثيرة (تحليل تلوي)

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: Rtęć (Hg) jest toksycznym pierwiastkiem, który ulega bioakumulacji w organizmach wodnych, stwarzając zagrożenie dla zdrowia poprzez spożywanie owoców morza. W badaniu oznaczono całkowitą Hg w tuńczyku w oleju w puszkach kupionym w supermarketach w Dystrykcie Metropolitalnym Quito w Ekwadorze.

النتائج: Średnie stężenia Hg wynosiły odpowiednio 0.22 ± 0.10 mg/kg, 0.63 ± 0.10 mg/kg i 0.36 ± 0.15 mg/kg dla marek A, B i C. Wszystkie wartości mieściły się w międzynarodowych limitach bezpieczeństwa; jednak ryzyko niekancerogenne (HQ > 1) związane z narażeniem na metylortęć pochodzącą z marki C przekraczało wartość progową określoną przez Agencję Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych. Zalecane tygodniowe spożycie tuńczyka pozwalające uniknąć zagrożeń dla zdrowia oszacowano odpowiednio na 106 g (dzieci) i 512 g (dorośli) dla A; 26 g i 126 g dla B; oraz 64 g i 307 g dla C.

تمويل الدراسةجامعة أو مؤسسة خيرية · Pontificia Universidad Católica del Ecuador
هل للمؤلفين صلات بشركات؟لا، بحسب المؤلفين
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟لا
نوع الدراسةأخرى

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: Pomimo korzyści zdrowotnych spożywanie ryb wiąże się z ryzykiem narażenia na substancje toksyczne. Oznaczono stężenia toksycznych metali w 20 gatunkach ryb dostępnych na polskim rynku.

النتائج: Tylko w przypadku tuńczyka wskaźnik THQ dla MeHg był dwukrotnie wyższy od zalecanej bezpiecznej wartości. Wysoka zawartość metylortęci i wysoki THQ w tuńczyku wskazują na konieczność ograniczenia spożycia tej ryby. W ciągu ostatniej dekady poziomy toksycznych metali w rybach dostępnych na polskim rynku pozostawały stabilne. Jedyną istotną zmianą był wzrost zawartości THg i MeHg w tuńczyku.

تمويل الدراسةغير مذكور
هل للمؤلفين صلات بشركات؟غير مذكور
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟غير معروف
نوع الدراسةأخرى

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

هدف الدراسة: W badaniu oceniono stężenia minerałów i metali ciężkich w produktach z tuńczyka w puszkach dostępnych na rynku tureckim, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu środowiska pakowania (wody, oleju i sosu) na rozmieszczenie pierwiastków. Łącznie zebrano 105 próbek tuńczyka w puszkach z prowincji Van w Türkiye, w równych grupach (n = 35) produktów pakowanych w wodzie, oleju i sosie.

النتائج: Stężenia arsenu mieściły się w zakresie od 0.31 do 7.08 mg/kg (średnia ogólna: 1.49 mg/kg) i były często wykrywane we wszystkich rodzajach opakowań (74–100% próbek). Wszystkie próbki spełniały normy dotyczące ołowiu i cyny. Ocena ryzyka dla zdrowia oparta na szacowanym dziennym pobraniu i wskaźniku docelowego zagrożenia wskazała na potencjalne ryzyko niekancerogenne związane z narażeniem na arsen, natomiast narażenie na rtęć zbliżało się do progu ryzyka, szczególnie w przypadku tuńczyka pakowanego w oleju. Metoda ICP-MS, oceniona za pomocą certyfikowanego materiału odniesienia i procedur kontroli jakości, wykazała odpowiednią czułość i wiarygodność w analizie pierwiastkowej produktów z tuńczyka w puszkach oraz wspiera ocenę bezpieczeństwa żywności na tureckim rynku owoców morza.

تمويل الدراسةشركة مع جهات أخرى · Van Yuzuncu Yil University, Scientific and Technological Research Council of Türkiye (TÜBİTAK), Research Fund of Van Yüzüncü Yıl University
هل للمؤلفين صلات بشركات؟لا، بحسب المؤلفين
هل ساعدت جهة مصنّعة في الدراسة؟لا
نوع الدراسةدراسة على الحيوانات
عدد المشاركين105

«غير مذكور» لا يعني أن أحدًا لم يدفع، فقاعدة البيانات لا تسجّل ذلك دائمًا.

المصادر (13)

Pisaczek لا يحكم على من هو المُحق. بل يعرض ما كُتب وأين تقرؤه. لكل جملة أعلاه مصدرها.