Świeży sok glistnika ma niszczyć brodawki przy wielokrotnym smarowaniu, w przeciwieństwie do nalewki i ekstraktu z suszu.
„Zresztą jak wiemy świeży sok pomarańczowy glistnika, czy sok mleczny z wilczomleczów niszczy brodawki i raki skórne (wielokrotne smarowanie), a nie nalewka, czy ekstrakt z suchego ziela. Świeżym sokiem glistnikowym leczono gruźlicę skóry i kłykciny (condylomata).”
Przytoczone ostrzeżenie podaje przypadki uszkodzenia wątroby po lekach z glistnikiem, uznaje ryzyko za większe od korzyści i odradza takie produkty.
„Czytamy: „Prezes Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczychinformuje, że wobec odnotowania w Niemczech kilkudziesięciu przypadków hepatotoksyczności po stosowaniu produktów leczniczych, zawierających przetwory z Chelidonium maius, ryzyko stosowania tego surowca do celówleczniczych przeważa nad znikomą korzyścią terapeutyczną.”
Przytoczone ostrzeżenie mówi, że urząd nie poleca produktów leczniczych zawierających glistnik.
„Wobec tego, że istnieje szereg skuteczniejszych i bezpieczniejszych produktów leczniczych roślinnych, o działaniu pobudzającym wydzielanie żółci, Urząd Rejestracji nie poleca stosowania produktów leczniczych zawierających ten surowiec roślinny.” Brak słów, zwłaszcza, że badałem dość długo tę roślinę.”
Henryk Różański zaobserwował zmiany w wątrobie u zwierząt z wadami genetycznymi związanymi z enzymami wątrobowymi i zaznaczył, że ludzie nie mogą znać takich wad bez szczegółowych badań.
„W badaniach in vivo, w sumie na kilkuset tysiącach osobników świń i brojlerów (z 6-12 powtórzeniami) zauważyłem tylko uszkodzenia wątroby w określonej grupie zwierząt, mającej defekty genetyczne związane z enzymami wątrobowymi. Wtedy pojawiły się zmiany patologiczne. Oczywiście nikt z nas bez szczegółowych badań nie jest w stanie wiedzieć, jaki ma mutacje genetyczne i związane z tym nieprawidłowości biochemiczne w ustroju.”
Henryk Różański twierdzi, że glistnik poprawia czynności wydzielnicze wątroby i odciąża ją.
„Niewątpliwie poprawia czynności wydzielnicze wątroby, trzustki i jelit, pobudza trawienie, zapobiega skurczom mięśni gładkich, kolkom, hamuje procesy fermentacyjne i gnilne w jelitach. Niszczy drożdżaki i bakterie, hamuje proces dekarboksylacji i deaminacji aminokwasów w jelicie grubym, przez co zmniejsza uwalnianie niepożądanych amin, typu indol, kadaweryna, putrescyna, ponadto ciał ketonowych.”
Henryk Różański przypisuje glistnikowi ograniczanie procesów, które niekorzystnie oddziałują na wątrobę.
„Glistnik w znacznym stopniu zapobiega tym niekorzystnym zjawiskom i procesom metabolicznym, dlatego jest stosowany w intensywnej hodowli zwierząt (jako alternatywa dla antybiotykowych stymulatorów wzrostu) i w medycynie sportowej (jako środek poprawiający przemiany aminokwasów i białek, detoxycatio = depurativum – “środek czyszczący krew”).”
W opisie sposobu na brodawki glistnik jest składnikiem papki uznanej za silną i cytotoksyczną, którą należy stosować ostrożnie.
„wilczomlecza sosnki, obrotowego) i świeże kłącze/ziele świerzbnicy rozdrabniamy w maszynce na papkę, dodajemy roztwór Ringera lub roztwór soli fizjologicznej (0,89%), nieco gliceryny i ucieramy wszystko razem na papkę. Papkę przykładamy na chore miejsce. Jest to preparat bardzo silny i cytotoksyczny, więc należy stosować ostrożnie!”