App herunterladenWeitere Möglichkeiten
PisaczekSuche
文ADE
Kräuter und Pflanzen

Biegunka albo krwawiące dziąsła? Kora dębu ściąga, ale tylko przy kontakcie!

Quellen: 1 · Artikel: 4 598 Zeichen ↓

Was schreiben Fachleute für Naturheilverfahren?

Henryk Różański

Wyciągi z dębu opisano jako ściągające i przydatne przy niestrawności połączonej z biegunką.

„Mają właściwości ściągające i przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwgnilne i antyfermentacyjne. Przydatne w leczeniu nieżytów przewodu pokarmowego, stanu zapalnego jamy ustnej i gardła. Z jednej strony usuwają przekrwienie błon śluzowych, odkażają, obkurczają naczynia krwionośne, hamują wysięki, lekko “utwardzają” wierzchnią warstwę śluzówki (właściwości ochronne), z drugiej nie powodują unieczynnienia enzymów i nie hamują procesów trawiennych, przez co są szczególnie przydatne przy niestrawności połączonej z biegunką oraz w chorobie wrzodowej, polipach i owrzodzeniach oraz brodawczakach jelit.”
Henryk Różański

Przy biegunce podano nalewkę dębową w dawce 5–10 ml, 2–3 razy dziennie, na wodzie lub naparze rumiankowym.

„Zażywać 1 raz dziennie po małym kieliszeczku przy niestrawności, zgadze, bólu brzucha lub 2-3 razy dziennie po 5-10 ml na wodzie lub naparze rumiankowym przy zaburzeniach trawiennych i biegunce. Silnie sproszkowana kora i liście dębu służą jako zasypka na skórę (zasuszająca, przeciwzapalna).”
Henryk Różański

Odwar z kory lub liści można pić po 100–200 ml, 2–4 razy dziennie, zależnie od potrzeby i rodzaju schorzenia.

„Pić po 100-200 ml 2-4 razy dziennie, zależnie od potrzeby i rodzaju schorzenia. Używać także do okładów, płukanek, irygacji, przemywania. Odwar z kory dębu – Decoctum Quercus (ang. Decoction of Oak Bark) został uwzględniony przez British Pharmacopoeia z 1867 r.: Oak Bark, bruised 1 i 1/4 o unce, Distilled Water 1 pint.”
Henryk Różański

Ekstrakt dębowy opisano do płukania ust i pędzlowania zapalnie zmienionych dziąseł.

„Stosować do płukania jamy ustnej i gardła (1 łyżka na 1/2 szklanki wody ciepłej), pędzlowania zajadów, pleśniawek, zapalnie zmienionego języka i dziąseł, do smarowania skóry (wypryski, rany sączące, ugryzienia owadów), pędzlowania zapalnie zmienionego odbytu i pochwy (można rozcieńczyć wodą lub naparem rumiankowym 1:1).”
Henryk Różański

Mocny odwar doustnie lub użyty do płukania ust opisano jako pomocny przy hamowaniu krwawienia z dziąseł.

„Także krwotoku z płuc, krwawień śródmiąższowych dąb nam z pewnością nie zatrzyma. Doustne przyjmowanie mocnego odwaru, płukanie jamy ustnej również pomaga w hamowaniu krwawień, np. z wrzodów żołądka, dziąseł – przez bezpośredni wpływ garbników i fenolokwasów na zmianę. Quercus robur L., dąb szypułkowy; Swarzędz, wrzesień 2009 r.”
Henryk Różański

Garbki i flawonoidy mają obkurczać naczynia oraz działać na tkankę tylko przy bezpośrednim kontakcie.

„Kora dębu dzięki zawartości garbników i flawonoidów obkurcza naczynia krwionośne i powoduje wytrącanie białek, ale tylko przy bezpośrednim kontakcie z tkanką (tkanka sącząca, krwawiąca, krew, limfa). Samo picie odwaru z kory dębu nie ma wpływu na czas krzepnięcia krwi krążącej.”
Henryk Różański

Picie odwaru z kory dębu nie zmienia czasu krzepnięcia krwi krążącej.

„Samo picie odwaru z kory dębu nie ma wpływu na czas krzepnięcia krwi krążącej. Dlatego zalecanie kory dębu, np. przy krwotokach z nosa nie ma sensu, chyba że użyje się taki odwar do płukania jamy nosowej, aby wpłynąć bezpośrednio na nabłonki i naczynia w niej znajdujące się.”
Henryk Różański

Farmakopea Polska VI podaje dla kory dębu zwykle 3 g jednorazowo i 3 g na dobę doustnie w odwarach.

„Dawki zwykle stosowane doustne, w odwarach, jednorazowo 3 g, dobowo 3 g. Zewnętrznie 5-10 g. Zgodnie z Farmakopeą Europejską 5 i British Pharmacopoeia z 2009 r. – Cortex Quercus – Oak Bark powinien zawierać minimum 3% garbników, wyrażonych jako piragolol C6H6O3 o m.cz.”
Henryk Różański

Kora dębu zawiera garbniki, a jej oficjalne działanie opisano jako ściągające i przeciwzapalne.

„Oficjalne działanie udowodnione naukowo: ściągające, antywirusowe, przeciwzapalne. W korze jest od 7 do 12% garbników, w liściach około 5-6%, choć wahnięcia garbników mogą być większe – od 7 do 20%. Kora zawiera flobafeny (także w starszych liściach), flawonoid kwercetynę (także w liściach), alkohol cykliczny cukrowy – kwercytol (C6H7(OH)5), kwasy fenolowe (galusowy, elagowy).”

Quellen (1)

Pisaczek beurteilt nicht, wer recht hat. Es zeigt, was geschrieben wurde und wo man es nachlesen kann. Jeder Satz oben hat seine Quelle.